Er komt een moment waarop je naar je eigen website kijkt en denkt: dit ben ik niet meer. De teksten kloppen op zichzelf nog wel en technisch functioneert alles, maar toch voelt het geheel verouderd.
We zien dat al snel als een tekortkoming van de website. Alsof we hem destijds beter hadden moeten maken, zodat hij nu nog steeds zou passen. Maar misschien is een website die niet meer past soms juist een teken dat er iets goeds is gebeurd: je bent zelf verdergegaan.
Een website legt een moment vast
Wanneer je een website maakt, leg je tijdelijk vast wie je bent, wat je doet en wat je belangrijk vindt. Je kiest welke diensten een plek krijgen, hoe je die beschrijft en welk verhaal je bezoekers wilt vertellen.
Ondertussen blijft je werk zich ontwikkelen. Je doet nieuwe ervaringen op, ontdekt waar je goed in bent en waar je juist vanaf wilt, en ideeën die eerst nog los van elkaar stonden beginnen misschien samen te vallen. De website beweegt niet automatisch met die ontwikkeling mee.
Zo kan langzaam afstand ontstaan tussen wat er online staat en wat je inmiddels doet. Dat betekent niet noodzakelijk dat de oude website slecht was. Misschien was hij juist een goede weergave van een eerdere fase.
Niet meteen opnieuw ontwerpen
Als je een verouderde website wilt vernieuwen, is het verleidelijk om bij de zichtbare laag te beginnen. De oude website moderniseren met een ander lettertype, andere kleuren, nieuwe foto’s en een frisser thema kunnen al snel het gevoel geven dat je weer vooruit kunt.
Maar als het probleem dieper zit, levert dat vooral een mooiere versie van dezelfde oude website op. De navigatie weerspiegelt bijvoorbeeld nog een achterhaalde indeling van je diensten, of je teksten benadrukken dingen waarvoor je inmiddels helemaal niet meer gekozen wilt worden.
Voordat je gaat ontwerpen, is daarom een andere vraag interessanter: welk verhaal moet deze website inmiddels vertellen?
Dat gebeurde ook bij Sophisticae
Bij het vernieuwen van mijn eigen website merkte ik dat de oude versie op zichzelf helemaal niet zo verkeerd was. Hij liet zien wat ik deed: onder andere redactie, vertaling, websites en verschillende vormen van ontwikkeling. Toch voelde die opsomming steeds minder als een goede beschrijving van Sophisticae.
Ik moest daarvoor niet zozeer nieuwe diensten bedenken, maar juist een stap terug doen. Wat doe ik eigenlijk wanneer ik een manuscript redigeer? Waarom vind ik het ontwikkelen van een website interessant? Wat hebben werkzaamheden die op het eerste gezicht heel verschillend zijn met elkaar gemeen?
Het antwoord bleek niet in het eindproduct te zitten, maar in het denkwerk ervoor. Ik probeer te begrijpen wat iemand wil vertellen, breng ideeën en informatie in samenhang, zoek naar de rode draad en help die uiteindelijk een heldere vorm te geven. Pas toen ik dat scherper zag, kon ik ook bepalen hoe de nieuwe website eruit moest zien.
Een website hoeft niet definitief te zijn
Natuurlijk is het prettig als een website technisch goed is gebouwd en niet voortdurend vervangen hoeft te worden. Maar inhoudelijk vind ik het inmiddels vreemd om te verwachten dat een website jarenlang onveranderd bij een onderneming blijft passen.
Een website is uiteindelijk een momentopname. Als je na een paar jaar merkt dat er afstand is ontstaan tussen wat daar staat en waar je inmiddels bent, hoeft dat dus niet te betekenen dat je destijds iets verkeerd hebt gedaan.
Misschien is de website niet alleen verouderd. Misschien ben jij hem ontgroeid.
Is je bedrijf je huidige website ook ontgroeid?
Bekijk hoe Sophisticae helpt met het doorontwikkelen van bestaande websites →