Taal is voor mij nooit alleen een middel geweest, maar een manier om betekenis te vormen en te verfijnen. Schrijven, vertalen en redigeren zijn de disciplines waarin ik het liefst werk: precies op het snijvlak waar inhoud, toon en cultuur elkaar raken.

Of het nu gaat om een onderzoeksvoorstel over zorgtechnologie, de website van een project of een artikel over organisatietransformatie, ik zoek steeds naar de onderliggende bedoeling. Welke woorden dragen de juiste nuance? Welke toon doet recht aan zowel de boodschap als de doelgroep? In die afweging ligt voor mij de kern van goed werk.

Tijdens mijn studie Communicatiewetenschap groeide mijn overtuiging dat heldere communicatie niet versimpelt, maar verdiept. Die overtuiging vormt tot op de dag van vandaag de basis van mijn werk als redacteur van onderwijsmateriaal, waar ik bijdraag aan teksten die kennis niet alleen overbrengen, maar ook laten landen. Precisie en verbeeldingskracht gaan daarin hand in hand.

My bilingual education and experience of living abroad have shaped me into a confident, near-native English writer. I have always been drawn to the richness of English vocabulary, and to the subtle ways in which meaning can shift with tone and context. Writing in English allows me to work with that nuance in its most refined form.

For over a decade, I translated Japanese television and traditional theater into English. Much of this work involved comedy, where timing, rhythm and cultural context are everything. It taught me that meaning is rarely literal, and that true translation lies in recreating impact rather than words. That sensitivity to what is said — and what is meant — continues to define my work.